Desde sempre, a sociedade ha tido unha relación moi estreita co medio. Unha relación de dobre sentido: as persoas inflúen na contorna e este condiciona á súa vez o seu modo de vida. Nas últimas décadas, a intervención humana sobre o medio incrementouse de maneira descompensada. O efecto invernadoiro, o buraco na capa de ozono, a desertización, o esgotamento dos recursos…
A pobreza, a repartición inxusta da riqueza, a desigualdade nas relacións entre os pobos… Son algúns exemplos dos graves problemas que fan inviable, para moitas persoas, ou ameazan, no noso caso, o goce dunha vida digna.
Nas últimas décadas se ha ir abrindo paso con forza a idea de que os problemas ambientais non son só problemas da natureza senón, sobre todo, problemas humanos. A crise ambiental ten unha dimensión social que empeza a ser recoñecida de forma xeral. E isto supón a revalorización dunha educación que capacite ás persoas para abordar os conflitos, imaxinar ou recoñecer saídas e poñelas en práctica, tanto de forma individual como colectiva.
A Educación Ambiental quere promover a acción prol-ambiental entre individuos e grupos sociais; unha acción informada e decidida a favor da contorna e cara a unha sociedade sostible, realizada no contexto vital dos cidadáns: fogar, traballo, escola, lecer e comunidade.